ارائه‌ چارچوبی برای آینده‌پژوهی

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ـ تحلیلی طلیعه، پایان‌نامه کارشناسی ارشد «ارائه‌ چارچوبی برای آینده‌پژوهی» توسط علی مرحمتی نگاشته شده است.

رسول شفایی، استاد راهنما این پایان‌نامه در دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی بود.

چکیده:

انسان از زمانهای بسیار قدیم به مطالعه آینده علاقه‌مند بوده است. در زمانهای قدیم این توجه بیشتر در قالب پیشگویی و پیش‌بینی بوده است. در آغاز دهه ۱۹۶۰ میلادی توجه به آینده سمت و سویی دیگر یافت و دیدگاهی علمی نسبت به آینده شکل گرفت.
مطالعه علمی و نظام‌مند آینده را آینده-پژوهی نام نهاده‌اند. آینده‌پژوهی مشتمل بر مجموعه تلاش‌هایی است که با استفاده از تجزیه و تحلیل منابع، الگوها، و عوامل تغییر یا ثبات، به تجسم آینده‌های بالقوه و برنامه ریزی برای آنها می‌پردازد.
آینده‌پژوهی منعکس می‌کند که چگونه از دل تغییرات (یا تغییر نکردن) «امروز»، واقعیت «فردا» تولد می‌یابد.
 نکته حائز اهمیت در مطالعات آینده‌پژوهی، انجام این مطالعات بر اساس یک فرآیند و چارجوب ساختاریافته است.
 در این تحقیق تلاش شده است با استفاده از ترکیب چارچوبهای عام آینده‌پژوهی و استفاده از نظرات کارشناسان و نخبگان، چارچوبی ارائه نماید که نقاط ضعف چارچوبهای عام آینده‌پژوهی را پوشش دهد.
همچنین در چارچوب پیشنهادی، محیط داخلی و خارجی سازمان نیز مورد توجه ویژه قرار گرفته است.
 در ابتدا با ترکیب چارچوبهای عام آینده‌پژوهی، گامهای مهمی که در اجرای فرآیند آینده‌نگاری نقش دارند شناسایی شده‌اند و سپس با استفاده از نظرات کارشناسان به اولویت‌بندی این گام ها پرداخته شده است و در انتها تعدادی از عوامل که طبق نظر کارشناسان اهمیت کمتری داشته‌اند حذف شده‌اند.
 چارچوب نهایی بر اساس ترکیب چارچوب های عام آینده‌پژوهی و نظرات کارشناسان حاصل شده است.
انتهای پیام/