به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ـ تحلیلی طلیعه، پایاننامه کارشناسی ارشد «گستره قرآن در عرصه مبانی علوم انسانی (با تأکید بر جامعهشناسی، روانشناسی و علوم تربیتی)» توسط حسین نقی نگاشته شده است.
حجت الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه، استاد راهنما و نرجس موسوی، استاد مشاور این پایاننامه در دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، دانشکده علوم قرآنی تهران بودند.
چکیده:
رجوع به قرآن با رویکرد تفسیری نشان میدهد قرآن کریم در عرصه مبانی علوم انسانی ورودی حداکثری دارد. هستی ماوراء ماده (مفاهیمی مانند غیب، عرش، ملائکه، جن و …)، خداشناسی توحیدی (توحید در خالقیت و ربوبیت)، پیوند دین و دنیا و دنیا و آخرت بهعنوان مهمترین مبانی هستی شناختی؛ وجود مستقل و تجرد روح، پیوند روح و بدن، اختیار، تأثیرپذیری توأمان فرد و جامعه از یکدیگر، فطرت، کرامت و خلافت انسان و قرب الهی بهعنوان مهمترین مبانی انسانشناختی و امکان معرفت مطابق با واقع، عدم انحصار ابزار، روش، قلمرو و انواع معرفت در محدوده تجربه یا عقل، معرفت شهودی و وحیانی، معرفی قلب بهعنوان مهمترین ابزار کسب معرفت، معرفی شرایط (همچون ایمان و تقوا و موانع همچون گناه و غفلت) کسب معرفت، معرفی خداوند بهعنوان معلِّم معرفت، حق محوری و رد نسبیگرایی و کثرتگرایی معرفتی بهعنوان مهمترین مبانی معرفتشناختی علوم انسانی است که قرآن کریم بیان میکند.
قرآن کریم در اکثریت قریب بهاتفاق موارد، مبانی علومانسانی موجود را رد میکند؛ اما صحت معرفی مبانی قرآنی کشفشده بهعنوان مبانی علوم انسانی و همچنین نحوه تأثیرگذاری مبانی قرآنی بر نظریات علوم انسانی موجود، مسائلی هستند که سعی شده در هر بخش با ذکر مثالها و نمونههایی از نظریات جامعهشناسی، روانشناسی، علوم تربیتی و حتی اقتصاد بدان پرداخته شود.
انتهای پیام/