به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ـ تحلیلی طلیعه، پایاننامه کارشناسی ارشد «آینده پژوهی مطالعات زنان در ایران» توسط سمانه یحیی پور کومله نگاشته شده است.
محمد اسحاقی، استاد راهنما و رحیم عیوضی، استاد مشاور این پایاننامه دانشگاه خوارزمی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی بودند.
چکیده:
رفع مسائل مرتبط با زنان از آرمانهای دیرینه علمی و اجتماعی است. مسائل حوزه زنان در ابعاد اجتماعی، حقوقی، اقتصادی، علمی، سیاسی و… دارای فراوانی و پراکندگی زیادی است.
هرروز به تعداد مسائل و مطالبات زنان در شاخههای گوناگون افزوده میشود. بنابراین ساماندهی مطالعات زنان در جهت شناسایی چالشهای پیش رو و همچنین تولید سازوکار علمی – پژوهشی و راهبردی که پاسخگوی مطالبات و سیر مطالعاتی حوزه زنان باشد از دغدغههای این پژوهش است.
آیندهپژوهی بهعنوان یک دانش، در استفاده از فرصتها و اصلاح فرایندها، و آمادگی در جهت تغییر و تحولات جهانی و اجتماعی مورداستفاده قرار میگیرد.
همچنین دانش آیندهپژوهی در راستای کنترل آسیبها و برنامهریزی در جهت بهبود شرایط موجود و دستیابی به وضعیت مطلوب نقش مهمی ایفا مینماید.
بنابراین، نقش جریان مطالعات زنان در ارتقاء جایگاه مطالعات آیندهنگر از اهمیت زیادی برخوردار است. در پژوهش حاضر ضمن تبیین چیستی مطالعات زنان و آشنایی با گستره دانش مطالعات زنان، با استفاده از دانش آیندهپژوهی در پی ارائه چارچوب آیندهپژوهانه مطالعات زنان در ایران هستیم.
در این پژوهش در جمعآوری اطلاعات از روش کتابخانهای و مرور اسناد و گزارشهای موجود استفاده نمودیم و در ادامه با استفاده از تحلیل روندهای موجود پس از انقلاب اسلامی و مروری برخی مسائل زنان در جامعه و خانواده از روش سناریو نگاری جهت تبیین روندها استفاده نمودیم و درنهایت با ارائه چارچوب آیندهپژوهانه زنان در ایران بر اساس چارچوبهای آیندهپژوهی موجود، پژوهش حاضر به پایان رسید.
بررسی روندها و وضعیت موجود نشان میدهد جهت حل بنیادین مسائل زنان نیازمند تدوین نظاممند برنامه آیندهپژوهی مطالعات زنان و تولید سناریوی کلان خارج از سیستم شناور سیاسی هستیم.
روندها نشان میدهد در تمامی دوران پس از انقلاب اسلامی موضوع زنان در تدوین برنامهها و سیاستگذاری موردتوجه بوده است اما آنچه زن را از دستیابی به جایگاه مطلوب دورنگه داشته است گوناگونی جریانهای فکری است که در نحوه پیادهسازی برنامهها تأثیرگذار است.
بنابراین وجود چارچوب آیندهپژوهانه جهت دستیابی به آیندهای که بتواند جریانهای فکری را پوشش و تجمیع نماید نیازمند چارچوب آیندهپژوهانه هستیم که برای نخستین بار در این پژوهش ضمن شکلگیری مبانی آیندهپژوهی مطالعات زنان در ایران ارائه شد.
انتهای پیام/