بررسی اضافه اشراقیه و پیامدهای آن بر اساس مبانی حکمت متعالیه

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ـ تحلیلی طلیعه، رساله دکتری «بررسی اضافه اشراقیه و پیامدهای آن بر اساس مبانی حکمت متعالیه» توسط مریم محبتی نگاشته شده است.

علیرضا کهنسال، استادراهنما و عباس جوارشکیان، استاد مشاور این رساله در سال ۹۶ و در دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی شهید مطهری بودند.

چکیده:

مفهوم «اضافه اشراقیه» که صدرالمتألهین در فرایند تحلیل اصل علیت بدان دست یافته است تحولاتی عظیم در تبیین و تحلیل برخی از مباحث مهم فلسفی ایجاد نموده است.
 رساله حاضر با توجه به عمق تأثیر این امر، به بررسی موضوعاتی که «اضافه اشراقیه» در تبیین آنها دخیل‌اند، پرداخته است. روش پژوهشی رساله بر مبنای روش توصیفی از نوع تحقیق توصیفی تحلیل محتوا است.
 سوالات مطرح در حیطه «اضافه اشراقیه»، عبارتند از؛ «اضافه اشراقیه» چیست و نقش آن در تحلیل رابطه خداوند با موجودات، رابطه نفس و قوا، رابطه نفس با صور ادراکی و رابطه نفس و بدن اخروی چیست؟
حاصل نتایج بحث این است که «اضافه اشراقیه» به طور اخص در خصوص رابطه فاعل حقیقی و معلولش بحث می‌کند، این رابطه خاص رابطه خداوند با موجودات است، ازاین‌رو تمام مباحثی که ذیل این عنوان مطرح می‌شود به وسیله اضافه اشراقیه تبیین و تفسیر می‌گردند.
 بر این مبنا، مباحثی همچون توحید حق-تعالی علی‌الخصوص توحید افعالی و بالتبع آن موضوع اختیار آدمی، تبیینی نو می‌پذیرند. اما اضافه اشراقیه به نحو اعم نیز، هرگونه فاعلیت تامی را فرا می‌گیرد و رابطه آن با معلولاتش را تبیین می‌کند.
در پرتو این اشراق، رابطه نفس و قوا، ارتباط شأن و ذی‌شأن است، و همچنین نفس خالق صور ادراکی و بدن برزخی خواهد بود.
انتهای پیام/